SŁOWNIK POJĘĆ ZWIĄZANYCH Z TEMATYKĄ ŚWIATŁA UV

Terminologia stosowana do projektowania i pomiaru procesu utwardzania w ultrafiolecie (UV).

Ten słowniczek pojęć został zebrany w celu zapewnienia użytkownikom, formulatorom, dostawcom i badaczom terminologii używanej w projektowaniu i pomiarze systemów utwardzania promieniami UV. Przyczyniły się do tego rozproszone, a czasem niepoprawne terminy stosowane w technologiach przemysłowego utwardzania promieniami UV. Słownik ma na celu dostarczenie powszechnych i technicznych znaczeń odpowiednich do stosowania w odniesieniu do projektowania, pomiaru i specyfikacji procesów UV. Ogólne terminy naukowe są uwzględniane tylko w odniesieniu do pomiarów UV. Obiekt ma być „przyjazny dla użytkownika”, z opisami i komentarzami dotyczącymi znaczenia i użycia oraz z minimalnym użyciem matematycznych i ścisłych definicji, ale musi być technicznie poprawny. Czasami, gdy dwa lub więcej terminów jest używanych w podobny sposób, uwagi będą wskazywać preferowany termin.

Z powodów historycznych i innych terminy dotyczące utwardzania UV mogą się nieznacznie różnić niż te same terminy używane w innych naukach. Ten glosariusz ma na celu „zamknięcie luki” w języku technicznym i jest polecany autorom, dostawcom i projektantom technologii utwardzania promieniami UV.

Absorbancja Wskaźnik światła pochłoniętego przez ośrodek w porównaniu do światła przez niego przepuszczonego. Numerycznie jest to logarytm stosunku padającego napromienienia widmowego do transmitowanego napromienienia widmowego. Jest to liczba bez jednostki. Absorbancja oznacza promieniowanie monochromatyczne, chociaż czasami jest stosowana jako średnia odnoszona do określonego zakresu długości fal.
chłonność
(współczynnik absorpcji)<500rong>
Absorbancja na jednostkę grubości medium.
dawka Powszechne, ale luźno używane określenie gęstości energii lub gęstości strumienia promieniowania na powierzchni (jest to ściśle określony termin w utwardzaniu EB: 1 grej (Gy) = 1 J/kg, miara pochłoniętej energii na jednostkę masy). W innych technologiach termin ten zwykle odnosi się do energii pochłoniętej w interesującym nas ośrodku, ale w utwardzaniu promieniami UV jest utożsamiany tylko z gęstością energii promieniowania docierającej na powierzchnię danego ośrodka. Zobacz efektywną gęstość energii. [Preferowanym skróconym terminem jest gęstość energii wyrażona w J/cm² lub mJ/cm²].
dichroiczny Występowanie znacząco innego odbicia lub transmisji w dwóch różnych zakresach długości fali. Reflektory dichroiczne, które mają zredukowany współczynnik odbicia do długich długości fal (IR), są również nazywane „zimnymi zwierciadłami”.
długość fali Podstawowy deskryptor energii elektromagnetycznej, w tym światła. Jest to odległość między odpowiednimi punktami propagowanej fali. Jest to prędkość światła podzielona przez równoważną częstotliwość oscylacji związanej z fotonem. Długości fal UV mierzy się obecnie w nanometrach (10-9 metra). Starszy termin, Ångstroms (Å = 10-10 metra), jest
dżul (milidżul) Jednostka pracy lub energii (niutonometr). Moc zintegrowana z czasem. W skrócie J lub mJ (chociaż wywodzi się od nazwy własnej, termin ten nie jest pisany wielkimi literami, a jego skrót jest pisany wielką literą).
efektywna gęstość energii Energia promieniowania w określonym zakresie długości fal docierająca do powierzchni na jednostkę powierzchni, zwykle wyrażona w dżulach na centymetr kwadratowy lub mililitrach na centymetr kwadratowy (J/cm² lub mJ/cm²). Wyrażana jest w określonym zakresie długości fal (bez specyfikacji długości fali, jest ona zasadniczo bez znaczenia). Powszechnie akceptowanymi skrótami są Wλ lub Eλ.
Ekspozycja dynamiczna Ekspozycja na zmienne natężenie napromienienia, np. gdy lampa przechodzi nad powierzchnią lub powierzchnia przechodzi pod lampą lub lampami. W takim przypadku gęstość energii jest związana z czasem lub profilem natężenia napromienienia.
ekspozycja statyczna Ekspozycja na stałe natężenie napromienienia przez kontrolowany okres czasu. Porównaj z ekspozycją dynamiczną.
emisja liniowa Wąskie linie emisji z atomu w stanie wzbudzonym. Są to „skoki” obserwowane w spektrometrii. Źródła niskiego ciśnienia wykazują doskonale rozróżnioną emisję liniową, źródła o wyższym ciśnieniu wykazują więcej ciągłych widm.
energia promieniowania Transfer energii wyrażony w dżulach lub watosekundach (J = W×sek).
fotometr Przyrząd do pomiaru światła widzialnego, zwykle filtrowany lub korygowany w celu dopasowania do reakcji ludzkiego oka.
gęstość energii Energia promieniowania docierająca do powierzchni na jednostkę powierzchni, wyrażana zwykle w dżulach lub milidżulach na centymetr kwadratowy (J/cm2 lub mJ/cm2). Jest to integralność czasowa natężenia napromienienia (terminy stosowane w innych technologiach obejmują „ekspozycję na promieniowanie”, „dawkę światła” i „całkowitą skuteczną dawkę”. Należy zauważyć, że „dawka” i „dawkowanie” nie są preferowane.) Porównaj z fluencją, dawką.
gęstość optyczna Logarytm odwrotności współczynnika odbicia lub przepuszczalności. Bezwymiarowa liczba. W druku i kolorze jest to logarytm stosunku światła widzialnego pochłanianego przez „absolutną biel” do światła pochłanianego przez mierzoną farbę.
gęstość strumienia cząstek Energia promieniowania wszystkich długości fal przechodzących ze wszystkich kierunków przez nieskończenie małą sferę pola przekroju dA, podzieloną przez dA. W przypadku równoległej i prostopadłej wiązki padającej, nie rozproszonej ani odbijanej, natężenie napromienienia i gęstość strumienia cząstek stają się identyczne (W/cm² lub mW/cm²).
intensywność Ogólny termin o różnych znaczeniach; nieokreślone, ale powszechnie używane w znaczeniu natężenia napromienienia. Zasadniczo źle stosowany w terminologii utwardzaniu promieniami UV. Jego dokładne znaczenie optyczne to strumień/steradian (W/sr) stosowane do emisji światła; nie nadaje się do użytku w terminologii utwardzania promieniami UV. [Preferowane terminy to natężenie napromienienia lub skuteczne natężenie napromienienia].
intensywność promieniowania Moc na jednostkę kąta bryłowego ze źródła wyrażona w watach/steradian (W/sr).
lampy domieszkowane Termin stosowany w odniesieniu do lamp UV zawierających dodatki metalohalogenkowe do rtęci w celu zmiany spektrum emisji lampy (historycznie termin ten był używany przez producentów lamp łukowych UV. Jest to nieco nieprecyzyjne użycie, ponieważ dodany środek chemiczny nie zmienia właściwości innego). [Preferowanym terminem są lampy z dodatkami].
lampy z dodatkami Średniociśnieniowe lampy rtęciowo-parowe UV (łukowe lub mikrofalowe), w których do rtęci wewnątrz żarówki dodano niewielkie ilości halogenków metali. Materiały te, oprócz emisji rtęci, będą emitować swoje charakterystyczne długości fal. [Termin ten jest preferowany bardziej niż lampy domieszkowane].
moc (lampa UV) Tubularne lampy UV są zwykle określane przez ich moc roboczą w „watach na cal” lub „watach na centymetr”. Wynika to po prostu z poboru mocy elektrycznej podzielonej przez efektywną długość żarówki (nie ma to bezpośredniego znaczenia dla wydajności wyjściowej systemu lamp, wydajności konwersji widmowej, wydajności utwardzania ani natężenia napromienienia UV dostarczanego na powierzchnię roboczą).
moc (promieniowania)
patrz: moc promieniowania
Szybkość energii promieniowania lub całkowita moc promieniowania (W) emitowana we wszystkich kierunkach przez źródło.
moc promieniowania Szybkość transferu energii wyrażona w watach lub dżulach/sekundę (W = J/s).
monochromator Instrument, który oddziela napływającą energię promieniowania na długości składowych fal w celu pomiaru. Do rozpraszania promieniowania stosuje się dwie metody: siatkę dyfrakcyjną lub pryzmat. Typowa rozdzielczość może wynosić 1 nanometr lub mniej.
monochromatyczny Światło emitowane ze źródła, które jest skoncentrowane w bardzo wąskim zakresie długości fal (szerokości pasma). Można to osiągnąć przez filtry lub emisję wąskopasmową.
nanometr Jednostka długości. W skrócie nm. Odpowiada 10-9 metra, = 10-3 mikrona, = 10 Å (ångstroma). Jednostka powszechnie używana do określania długości fali światła, szczególnie w zakresie UV i widzialnym zakresie widma elektromagnetycznego. Starszy, równorzędny termin, milimikron, jest dziś rzadko używany.
natężenie napromienienia Energia promieniowania docierająca do powierzchni ze wszystkich kątów przednich na jednostkę powierzchni. Wyraża się w watach na centymetr kwadratowy lub miliwatach na centymetr kwadratowy (W/cm2 lub mW/cm2). Porównaj ze skutecznym natężeniem napromienienia, spektralnym natężeniem napromienienia i gęstością strumienia cząstek.
pasmo Zakres długości fal pomiędzy dwoma zidentyfikowanymi granicami, wyrażony w tych samych jednostkach co długość fali (nm).
polichromatyczny lub polichromiczny Złożony z wielu długości fal.
profil natężenia napromienienia Wzór natężenia napromienienia lampy lub, w przypadku ekspozycji dynamicznej, zmienne natężenie napromienienia w punkcie na powierzchni przechodzącej przez pole oświetlenia lampy lub lamp; natężenie napromienienia w funkcji czasu.
radiancja Ogólnie odnosi się do promieniowania wyjściowego źródła. Jest to strumień promieniowania na jednostkę powierzchni na steradian (W/cm²/sr). W utwardzaniu promieniami UV jest on używany raczej jako ogólny niż dokładny termin optyczny.
radiochromowy Wykazujący zmianę koloru lub gęstości optycznej z ekspozycją na promieniowanie. Cecha klisz, których kolor lub zmiana gęstości może być skorelowana z ekspozycją na energię UV (alternatywny termin, radiachromowy, nie jest preferowanym terminem.)
radiometr Urządzenie wyczuwające natężenie napromienienia na swoim czujniku. Jego konstrukcja może zawierać detektor termiczny lub fotoniczny. Natężenie sygnału wyjściowego będzie zazwyczaj liniowo proporcjonalne do strumienia promieniowania i będzie zależeć od padającej długości fali. Wynikowa charakterystyczna reakcja na natężenie napromienienia w funkcji długości fali nazywana jest responsywnością.
responsywność (wrażliwość widmowa) Reakcja lub wrażliwość dowolnego systemu pod względem długości fali padającej. W radiometrii jest to wynik urządzenia w funkcji długości fali.
responsywność cosinusoidalna Opis reakcji przestrzennej na energię padającą, w której reakcja jest proporcjonalna do cosinusa kąta padania. Radiometr z dyfuzorem lub powłoką reagującą na fotografię będzie wykazywał prawie cosinusoidalną responsywność.
rozproszony Charakterystyka powierzchni odbijającej lub rozpraszającej światło równomiernie we wszystkich kierunkach (często mylona z rozproszonym współczynnikiem odbicia).
skuteczne natężenie napromienienia Moc promieniowania w określonym zakresie długości fal docierająca do powierzchni na jednostkę powierzchni. Wyraża się ją w watach lub miliwatach na centymetr kwadratowy (W/cm² lub mW/cm²) w określonym zakresie długości fal (bez specyfikacji długości fali, jest ona zasadniczo bez znaczenia). Dla zwięzłości, gdy zakres długości fal jest zrozumiały, termin ten jest skrócony do natężenia napromienienia. Powszechnie akceptowanymi skrótami są Eλ lub Iλ. Porównaj ze spektralnym natężeniem napromienienia.
spektralne natężenie napromienienia Natężenie napromienienia przy danej długości fali na jednostkę powierzchni na jednostkę długości fali. Wyrażone w W/cm²/nm. Zwykle mierzone spektroradiometrem. Porównaj z skutecznym natężeniem napromienienia.
spektroradiometr Instrument łączący funkcje radiometru i monochromatora do pomiaru natężenia napromienienia w precyzyjnie podzielonych pasmach długości fal.
strumień (strumień promieniowania) Przepływ fotonów w einsteinach/sekundę; jeden einstein = jeden mol fotonów.
strumień cząstek Współczynnik strumienia cząstek związany z czasem (J/m² lub J/cm²). W przypadku równoległej i prostopadłej wiązki padającej, nie rozproszonej ani odbijanej, gęstość energii i strumienia cząstek stają się identyczne.
szczytowe natężenie napromienienia Intensywny szczyt skupionej mocy bezpośrednio pod lampą. Maksymalny punkt profilu natężenia napromienienia. Zmierzone w jednostkach natężenia napromienienia (W/cm²).
UV Ultrafiolet. Energia promieniowania w zakresie od 100 nm do 450 nm. 100 nm do 200 nm nazywane jest generalnie próżniowym UV (VUV), ponieważ nie transmituje w powietrzu. Nie ma precyzyjnie określonej granicy między UV a widzialnym światłem i można ją uważać na około 400-450 nm.
UVA, UVB, UVC Oznaczenia zakresów długości fal UV, początkowo dla rozróżnienia fizjologicznych efektów promieniowania UV i ustalania bezpiecznych granic ekspozycji. Ogólnie akceptowane zakresy to: VUV: 100-200 nm

  • UVC: 200-280 nm
  • UVB: 280-315 nm
  • UVA: 315-400 nm

UVA jest powszechnie określane jako długie długości fal UV; podczas gdy UVC jest uważane za krótkie długości fal UV. VUV oznacza „próżniowe promieniowanie UV”.

Pomiar określonych zakresów może być określony przez responsywność radiometru. Odnosząc się do tych zakresów należy wyjaśnić dokładnie jakie długości fal reprezentują. Określeni producenci radiometrów będą używać jednoznacznie określonych zakresów.

wat (miliwat) Bezwzględna jednostka mocy systemu metr-kilogram-sekunda równa pracy wykonanej z szybkością jednego dżula na sekundę lub mocy wytwarzanej przez prąd o natężeniu jednego ampera przez różnicę potencjałów o wartości jednego wolta: 1/746 koni mechanicznych. W skrócie W lub mW. W optyce miara promieniowania lub mocy napromienienia (mimo że termin pochodzi od nazwy własnej, nie jest on pisany wielkimi literami, a skrót jest pisany wielką literą).
widma emisyjne Promieniowanie z atomu lub atomów w stanie wzbudzonym, zwykle wyświetlane jako moc promieniowania względem długości fali. Widma emisyjne są unikalne dla każdego atomu lub cząsteczki. Widma mogą być obserwowane jako emisja wąskopasmowa (jak w widmach emisji atomowej) lub jako emisja quasi-ciągła (jak w widmach emisji molekularnej). Plazma rtęci emituje jednocześnie zarówno widma liniowe, jak i w postaci continuum.
widmowa absorbancja (widmo absorbancji) Absorbancja opisana jako funkcja długości fali.
wydajność kwantowa Miara skuteczności fotonów reakcji fotochemicznej. Stosunek liczby zdarzeń chemicznych w jednostce czasu do liczby pochłoniętych fotonów w jednostce czasu. Jest to miara bez jednostki.
wynik spektralny Strumień świetlny lampy w funkcji długości fali. Jest wyświetlany na wiele sposobów, ale zwykle jako wykres mocy wyjściowej w watach wykreślonych w stosunku do długości fali. Wygląd wykresu będzie się znacznie różnić w zależności od zastosowanej rozdzielczości długości fali. Techniką normalizacji jest integracja energii w pasmach 10-nanometrowych w celu zmniejszenia trudności kwantyfikacji efektów widm emisji liniowej.
zakres dynamiczny Rozpiętość między minimalnym natężeniem napromienienia a maksymalnym natężeniem napromienienia, na które dokładnie reaguje radiometr. Wyrażony jako stosunek lub w jednostkach mierzonych (np. wat/cm²).

dziś rzadko używany. Typowy symbol długości fali to λ (lambda).3

Jesteś zainteresowany?

Zapraszamy do kontaktu z nami pod numerem telefonu: +48 63 261 62 67
lub za pomocą formularza kontaktowego.

Kontakt

AMB Technic

ul. Zakładowa 15
62-600 Koło
NIP: 666-100-31-97
Regon: 310195972

tel.: +48 63 261 62 67
email: amb@amb.pl